Myśl Dnia (16 lipiec):

Brahma nie pisze naszego przeznaczenia. My piszemy nasze przeznaczenie.

Jesteś tutaj

12. Lila Sai Kryszny

Polski

12. Lila Sai Kryszny


2.06.2013 r.

 

„Nie jestem w stanie znieść oddzielenia od Swamiego i stale płaczę.”

26 kwiecień 2013 r. Medytacja wieczorna

Vasantha: Swami, Swami! Mój Prabhu!

Swami: Nie płacz, przyjdź, powiesz Mi?

Vasantha: Swami, Rama oddzielił się od Swojej żony i dzieci tylko na dwanaście lat. Ty oddzieliłeś się od dzieci i ode mnie w 1961 r. Są to 52 lata! Czy mam czekać kolejnych pięćdziesiąt lat?

Swami: Nie płacz, na pewno przybędę.

Vasantha: Czy to zdarzyło się przedtem w jakimś miejscu i w którejś erze?

Swami: Nie płacz, ty jesteś Moją Devi. Na pewno przybędę. Napiszę to. Wskutek twoich delikatnych uczuć, twoje ciało również staje bardzo delikatne. Dwie rzeczy, które spowodowały, że Ja cierpię przez te wszystkie lata to Moje oddzielenie się od ciebie oraz łzy, które wypłakujesz. Gdy zobaczę ciebie, przybiegnę i będę trzymać ciebie, kąpiąc ciebie w Moich łzach. Obawiam się jednak, aby nic nie stało się do tego czasu z twoim ciałem.

Vasantha: Swami, nie potrafię znieść Twojej miłości.

Swami: Twoje ciało jest tak delikatne, jeśli więc istnieje jakieś nacisk, dotyka to ciebie. Będę więc bardzo ostrożny, gdy będę dotykać ciebie.

Koniec medytacji

Teraz spójrzmy na to. Niezależnie od tego, jak dużo piszę, stale płaczę, będąc oddzielona od Swamiego. Dlatego moje ciało zostało dotknięte bardziej. Rama wysłał ciężarną Sitę do lasu. Kiedy urodzili się jej synowie Lava i Kusha, wszyscy troje przebywali w aszramie Mędrca Valmiki. Dopiero po upływie 12. lat Rama zobaczył Sitę ponownie, a Swoje dzieci po raz pierwszy. Swami oddzielił się od nas 52 lata temu. On również nie ujawnił, kim jestem. Dlatego pytałam Go: „Jak długo muszę czekać?” Myśląc o tym coraz więcej, płakałam i płakałam. Taka sytuacja nie zdarzyła się nigdy nikomu w żadnej z poprzednich er. W odpowiedzi na łzy, które wypłakuję, Swami powiedział, że kiedy się zobaczymy po raz pierwszy, On weźmie mnie za rękę i zaprowadzi do domu. Swami dodał, że teraz się obawia, ponieważ kiedy weźmie mnie za rękę, moje delikatne ciało, może nie wytrzymać Jego dotyku. W ten sposób Swami okazuje Swoją miłość. Żadna inna forma Boga nie okazywała miłości w taki otwarty sposób. Swami robi wszystko w ten sposób dla zadania awatarycznego. Żadna inna inkarnacja nie mówiła tak, jak On mówił. Inni Awatarzy byli tylko w stanie Świadka. Ten Awatar przybył, aby okazać Swe uczucia. Uczucia Swamiego i moje wychodzą i zmieniają świat.

Swami dał kawałek utkanej tkaniny z napisem. Popatrzmy:

1 8 d tęsknić serce
Będzie
Mój kres obiecuję ci
Ogród my dokoła

Następnie SV w formie róży.

Zawsze tęsknię, aby Vaikunta zstąpiła na Ziemię. 1 8 d wskazuje na to. Teraz, w czasie, kiedy wszystko się kończy, Swami składa mi obietnicę. Cały świat staje się pięknym ogrodem; gdzie wszyscy są różami S i V. Jest to obietnica, którą składa Swami.

Były również nuty na tkaninie. Tak więc w Sathya Yudze wszystko staje się słodką muzyką. Swami złożył obietnicę. Ponieważ tamtego dnia płakałam bardziej, dotknięte zostały moje oczy.

29 kwiecień 2013 r. Medytacja wieczorna

Vasantha: Swami, nic nie powinno stać się moim oczom...dobrze, jeżeli ciało cierpi.

Swami: Kiedy piszesz, robisz to powoli, po trochu. Piszesz stale, a potem czytasz to, co napisałaś, wykonując inne zadania. Dlatego to się stało.

Vasantha: Już więcej nie będę tak robiła. Nic nie powinno stać się moim oczom i umysłowi.

Swami: Obiecuję. Nic nie dotknie twoich oczu ani umysłu.

Koniec medytacji

W poczcie minionego wieczoru Swami narysował dwoje oczu i literę V. Kiedy zapytałam Swamiego, powiedział On: „Pokazałem ci to, aby udowodnić, że nic ci się nie stanie.”

Swami wskazał na wiele rzeczy w książce „Prabhakthi”, w poczcie z 30, kwietnia. Na stronie 62. napisał On w języku marathi: „Lila Sai Kryszny.” Następnie na stronie 63 napisał On BH i narysował formę oka. Zobaczmy, co jest napisane w tekście na wspomnianej stronie. Tu Swami mówi, że po Wojnie Mahabharatha wszyscy oczekiwali na powrót Kryszny do Dwarki. Każdy był gotowy powitać Go. Jak małe dzieci, które czekają na matkę albo jak cielaczek, który czeka na powrót matki krowy, wszyscy w podnieceniu czekali na Krysznę. Wszyscy tęsknili, cierpiąc z powodu nie dającego się znieść bólu rozstania z Nim. Na tej stronie Swami napisał: „Lila Sai Kryszny.”

Swami napisał w taki sposób, aby pokazać, że On powróci. Kiedy zakończyła się Wojna Mahabharatha, ludzie w Dwarce czekali na powrót Kryszny. Wszyscy tęsknili za Nim. Swami mówi, że ja również tęsknię za Jego powrotem. Ale nie tylko ja tęsknię, ale cały świat spodziewa się Jego powrotu. Wszyscy wielbiciele Swamiego na świecie czekają. Oznajmiają to Nadi (Liście Palmowe – tłum.), zarówno Swamiego, jak i moje, że On przybędzie ponownie. Wszyscy czekamy z pełną wiarą. Płaczę w każdej chwili, z minuty na minutę.

Tam była Wojna Mahabharata; tu jest Wojna Kali Yugi. Swami opuścił Swoje ciało, biorąc wszystkie grzechy świata na nie. Ja również cierpię, ponieważ przyjęłam grzechy świata. W każdej chwili płaczę, topnieję i czekam na Jego przybycie. Jestem jak noworodek, który płacze, tęskniąc za matką. Tak więc moje ciało jest bardziej dotknięte. Swami powiedział, że On napisze. Następnie na stronie, gdzie mowa jest o tym, że cała Dwarka czekała na powrót Kryszny, Swami napisał: „Lila Sai Kryszny.” Możemy podziwiać Boga wszechwiedzę.

Spójrzmy teraz na oczy, które Swami narysował i co zostało napisane na wspomnianej stronie. Jest tu mowa o tym, że forma Kryszny ukazała się równocześnie 1 108 gopikom. Gdyby poszedł On do domu tylko jednej gopi, powstałaby zazdrość. Zatem wszedł On równocześnie do wszystkich domów. Pokazuje to, że Bóg jest powszechny, dla wszystkich. Bóg jest we wszystkich i jest wszech przenikający.

Jest tu mowa o różnicach między Radhą a gopikami. Wszystkie gopi czuły, że Kryszna należy tylko do nich i do nikogo innego. Pokazuje to ich wąskie spojrzenie. Ale Radha była inna i nie myślała w ten sposób. Myślała, że Brindavan i Govinda są powszechni, dla wszystkich. Ona uświadomiła sobie, że ta sama boskość, która istnieje w niej, jest obecna we wszystkich. Było to spojrzenie Radhy. Kiedy zapytałam o swój wzrok, Swami użył tego jako porównania. Jestem również jak Radha. Widzę Boga w każdym i we wszystkim. Moja pokuta jest po to, aby wszyscy doświadczyli Swamiego, jak ja doświadczam. Jest to jedyny powód mojej pokuty. Przybywa to jako Nowe Stworzenie. Tu Swami i ja będziemy w każdym i we wszystkim, we wszystkich miejscach i w każdym czasie. Wejdziemy we wszystko i będziemy żyć razem poprzez Stworzenie.

Jai Sai Ram
VS

 

 

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer