Myśl Dnia (16 lipiec):

Brahma nie pisze naszego przeznaczenia. My piszemy nasze przeznaczenie.

Jesteś tutaj

15. Okulary Samsara

Polski

15. Okulary Samsara

 

(i kolejne 2)
(9.06.2013 r.)

Ponieważ Swami nie przybył, bardziej mnie to dotknęło. Trzeba znosić cierpienie ciała, ale jak znosić ból serca?

 

29 maj, 2013 r. Medytacja poranna

 

Vasantha: Swami, dlaczego Dzień Walentego teraz?

 

Swami: Na pewno spotkamy się tego dnia. Tego samego dnia oddzieliliśmy się we łzach. Teraz spotkamy się znowu szczęśliwie. Jest to obietnica. Przybędę w tym roku.

 

Vasantha: Swami, składałeś tę obietnicę wiele razy, ale nic się nie zdarzyło.

 

Swami: Tym razem na pewno się zdarzy. Przybędę. Jest to zadanie awataryczne. Ty jesteś Mahalakszmi, która ozdobiła mnie girlandą. Ale nie patrzyłem na ciebie w tym czasie. Zobaczyłem twoją miłość i doświadczyłem po raz pierwszy na Ziemi. Aby doświadczyć, poślubiłem ciebie. Jednak ty nie znałaś prawdy w tamtym czasie. Potem mieliśmy zaślubiny Gandharva. Teraz, gdy przybędę, zawiążę na tobie Mangalyę po raz pierwszy. Dotychczas nie było Mangalyi dla Mahalakszmi.

 

Vasantha: Swami, co Ty mówisz?

 

Swami: To prawda. Niczego nie zrobiłem za twoją przelewającą się Premę. Dopiero teraz doświadczam.

 

Vasantha: Rozumiem, Swami. Napiszę.

 

Koniec medytacji

 

W dniu 14. lutego 2009 r. Swami poprosił mnie, abym pojechała do Muddanahalli. Wzięliśmy samochód z Puttaparthi i jechaliśmy za samochodem Swamiego. Tam usiedliśmy naprzeciwko Swamiego, podczas gdy On wygłaszał dyskurs. Słuchałam wszystkiego, a w tym czasie lały się łzy. Swami też mówił ze łzami w oczach.

 

W drodze powrotnej byliśmy nieznacznie opóźnieni. Ale Swami zatrzymał Swój samochód na środku drogi i czekał na nas. Dopiero gdy dołączyliśmy do pozostałych samochodów, Swami rozpoczął podróż powrotną do Puttaparthi. Był to ostatni raz, kiedy widziałam Swamiego. Widzieliśmy siebie, roniliśmy łzy i oddzieliliśmy się. Tak więc Swami powiedział, że spotkamy się tego samego dnia.

 

Gdy ubijano Ocean Mleka, wyłoniła się Mahalakszmi, ozdobiła girlandą Mahawisznu i zaczęła robić Pada Seva. Ale Pan był w stanie Yoga Nidra i nie widział jej. Swami i ja przybyliśmy na Ziemię dla zadania awatarycznego. Aby doświadczyć mojej miłości, Swami poślubił mnie. Moja miłość była tylko dla Kryszny. Powiedziałam, że poślubię tylko Jego. Jak wobec tego mogę poślubić zwykłego człowieka? Swami ujawnił, że moja Prajnana wiedziała o tym, iż poślubiłam tylko Jego. Nawet Bóg nie może doświadczyć mojej miłości, zanim najpierw nie odbędą się zaślubiny. Stąd też Swami poślubił mnie, aby doświadczyć mojej miłości. Następnie Swami wziął ze mną ślub Gandharva w Swojej formie.

 

Swami przybywa teraz ponownie i zawiąże Mangalya Sutrę wokół mojej szyi Swoją własną ręką. Dlaczego Mahalakszmi nie ma Mangalyi? Dziś Amar położył przede mną pierwszy tom „Sathya Sai Speaks” („Sathya Sai mówi” - tłum.), abym przeczytała. Codziennie, gdy kończy się medytacja w południe, czytam jedną z książek Swamiego, którą kładzie się przede mną. Dziś była to „Sathya Sai Speaks”, tom pierwszy. Otworzyłam na chybił trafił na stronie 223 i przeczytałam:

„...Teraz wszelkie mówienie o Małżonkach Pana, o
Lakszmi, Saraswathi i Parvathi, będących małżonkami
Trójcy, są absolutnie niemądre. Pokazuje to tylko okulary
samsaaryczne (życia tego świata), które nosicie, projekcję
waszych upodobań tego świata, dotyczących 'Niebiańskich
rodzin', opowieści utkane na modelu człowieka, dla
satysfakcji ludzkich dążeń. Imiona te są jedynie dogodnymi
ekspresjami dla Szakthi (Boskiej Mocy), która jest w Bóstwie.
Na przykład: Lakszmi jest uosobieniem Daya czyli Łaski
Wisznu; dlatego mówi się, że mieszka ona na Jego
piersiach!”

Imię Szakthi wskazuje moc Boga. Lakszmi jest ucieleśnieniem współczucia i łaski Wisznu. Tak więc jej miejsce jest na klatce piersiowej Pana. Mówią więc oni w ten sposób.

 

30 maj 2013 r. Medytacja poranna

 

Vasantha: Swami, chcę napisać o Mahalakszmi. Proszę, powiesz coś?

 

Swami: Współczucie Mahawisznu i łaska są uwidocznione w formie kobiety. Przybyliśmy tu, aby to zademonstrować. Prawdę mówiąc, ona nie jest kobietą. Ona jest mocą. To samo dotyczy Sziwy i Szakthi. Sziwa jest Bogiem destrukcji, który niszczy żądzę. Parvathi jest pokutą. Napisz w ten sposób.

 

Vasantha: Rozumiem, Swami.

 

Koniec medytacji

 

Mahalakszmi jest formą współczucia Mahawisznu. Moc jego współczucia pokazana jest za pomocą symbolu w formie kobiety. Brahma jest Stwórcą. Ale niezbędna jest mądrość, aby stwarzać. Mądrość ta otrzymała formę kobiety i nazywa się Saraswathi. Bóg stwarza świat. Wszystkie żywe stworzenia tworzą ród. Stwarzanie oznacza pomnażanie. Człowiek tworzy swój ród. Zwierzęta oraz inne żywe stworzenia nie posiadają intelektu ani wiedzy. Ponieważ człowiek ma intelekt, musi on pomnażać swój ród poprzez te dwa wspomniane czynniki.

„Och człowiecze, nie bądź jak prosięta i nie pomnażaj
swego rodu bez mądrości! Użyj mądrości, którą dał ci
Bóg, potem zawrzyj związek małżeński, miej rodzinę,
dzieci i ród.”

Dlatego w minionych czasach stworzone zostały cztery Aszramy, czyli etapy życia. Są to: Brahmachari, Grihasta, Vanaprastha i Sanyas. Najpierw musimy kontrolować umysł i zmysły. Uczono zatem jak kontrolować wszystko i żyć na świecie prawidłowo. Wszyscy nauczyli się dobrych cech i dopiero weszli w życie tego świata oraz zawierali związek małżeński. Następnie człowiek wykonywał swoje obowiązki w życiu rodzinnym bez przywiązania (Grihasta). Dopiero potem przyłączył się do Vanaprastha Asrama. Tu wszyscy zostawiają swoje obowiązki i przywiązanie do rodziny, wyrzekając się wszystkiego. Dopiero potem następuje Sanyas.

 

Teraz człowiek porzucił taki proces życia i żyje według swojego, własnego mentalnego poglądu. Nie ma dyscypliny ani samo kontroli. Nauczanie dyscypliny i mądrości to praca Saraswathi. Jest to praca Brahmy i Saraswathi. Każdy mężczyzna i kobieta jest Brahmą. Ich mądrość jest Saraswathi. Życie bez mądrości i świadomości jest równe życiu zwierzęcia. Zatem wszyscy powinni stosować się do kultury Bharatha (Indii – tłum.).

 

Następnie jest Sziwa Szakthi. Czci się Sziwę jako Boga Destrukcji. Parvathi (Szakthi) jest połową Boga, Sziwy. Sziwa i Szkthi nie są mężczyzną i kobietą. Sziwa i Szakthi to metafory, które pokazują światu pokutę oraz spalanie żądzy. Pan Sziwa spalił żądzę. Kamę trzeba spalić zanim odbędzie się ślub. Zatem Sziwa naucza tej moralności. Parvathi jest symbolem pokuty. Ona sprawuje pokutę i stosuje sadhanę, aby zniszczyć wszelkie pragnienia. Dopiero kiedy wszystkie pragnienia tego świata zostaną zniszczone, wtedy należy zawierać związek małżeński. Jeżeli nie, narodziny powtarzają się. Takie jest znaczenie tego, że Pan Sziwa jest Bogiem Destrukcji. Stosujemy sadhanę i osiągamy szczyt. Oznacza to, że Muladhara Szakthi u wszystkich łączy się z Sziwą w czakrze Adźnia. Wówczas nie ma już narodzin ani śmierci.

 

Człowiek musi kontemplować: „Dlaczego się urodziłem? Jaki jest powód moich narodzin i smutków życia?” Musimy kontemplować w ten sposób, zniszczyć przywiązanie, pragnienia oraz uczucia „ja i moje”. Dopiero wtedy przychodzi mądrość i otwiera się jedna brama po drugiej. Każdy z was jest Sziwą. Musicie zniszczyć złe cechy w sobie. Dlatego waszym towarzyszem jest sadhana; jest to pokuta. Ty jesteś Sziwą, który niszczy twoje złe cechy. Twoja sadhana to twoja Szakthi, Parvathi. Związek tych dwojga to zaślubiny czyli Mukthi.

 

 

Dlaczego Sziwa dał połowę ciała Parvathi? Dlatego, że są to dwie moce, które funkcjonują w jednym ciele. Szakthi mieszka w Muladcharze, a Sziwa w czakrze Adźnia. Związek tych dwojga to Mukthi. Pokazanie tego jest Zasadą Sziwa Szakthi. To dzieje się w ciele. Istnieją dwie Szakthi w jednym ciele. Jedna niszczy zło, a druga to moc pokuty. Jest to Sziwa Szakthi.

 

Teraz o Mahawisznu, On jest tym, który podtrzymuje. Mahalakszmi jest po to, aby Mu pomóc. Gdy przychodzą trudności, człowiek modli się do Boga. Jeżeli ludzie modlą się do Niego z topniejącym sercem, modlą się całym sercem, Jego łaska przychodzi do nich. Ktokolwiek, gdziekolwiek i z jakiejkolwiek przyczyny woła, Jego łaska idzie do niego. To łączy się z umysłem i uczuciami. Zatem Jego łasce, imię i forma Mahalakszmi została dana.

 

Dlaczego Mahalakszmi ma miejsce na klatce piersiowej Mahawisznu? Dlatego, że łaska przychodzi z serca. Gdy człowiek woła, łaska przychodzi do niego. Mahawisznu jest podtrzymującą formą Boga. Kiedy człowiek woła z całego serca w chwilach niebezpieczeństwa, choroby i cierpienia, Bóg, który jest w sercu, który śpi, budzi się. Bóg następnie obdarza łaską i cierpienie kończy się. Serce u wszystkich jest siedzibą Mahawisznu. On podtrzymuje nas stamtąd. Serce u wszystkich to Ocean Mleka. Mahawisznu śpi, leżąc w stanie Yoga Nidra. Musimy ubijać nasze serce za pomocą rozróżniania. Ten świat nie jest prawdziwy, jest to iluzja, wszystko jest Maya. Nic nie przychodzi z nami. Jeżeli ktoś wielokrotnie kontempluje nad tym i zwraca umysł ku Bogu, Jego łaska płynie do nas. Jest to Mahalakszmi.

 

Gdy był ubijany Ocean Mleka, pierwszą rzeczą, która się wyłoniła, była trucizna Halahala. W taki sam sposób, gdy stosujemy sadhanę, zło z nas zostaje usunięte. Ostatnią rzeczą, która się ukazuje z Oceanu Mleka, jest Mahalakszmi. Gdy wszystkie złe cechy są usunięte, Mahalakszmi, łaska Boga ukazuje się z girlandą w ręce. Człowiek jest Mahawisznu. Kiedy usunie on złe cechy poprzez sadhanę, przychodzi łaska; jest to Mahalakszmi. Ona ozdabia człowieka girlandą Mukthi. Człowiek zostaje odkupiony z choroby śmierci. Łączy się z Bogiem. Pokazanie, na czym to polega, to zadanie awataryczne Swamiego.

 

 

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer